1 Ekim 2016 Cumartesi

HAVACILIKTA YARDIMLAŞMA

1970li yılların ikinci yarısı, Kıbrıs krizinden ve uzun bir aradan sonra İzmir-Atina arası ilk uçuşlardan birinde görevliyim. Her hafta Salı günleri TK-853/854 sefer numarası ile yapılan bu uçuş genelde DC-9 ile gerçekleştiriliyor. O günde uçağımız DC-9.

Bizi PIA “Pakistan International Airlines” B-707 sinin yanına park ettirdiler. Yan yana iki park noktasındayız. O günlerde ve halen bugünde Pakistan’a ve Pakistanlılara karşı sonsuz bir sevgim ve sempatim bulunmasına rağmen yan yana park ettirilmemizden tedirgin oldum. Dünyanın genelinde olduğu gibi Atina’da da henüz köprü ve dolayısıyla pushback yok, uçaklar park noktalarından kendi motor güçleri ile ayrılarak piste çıkıyorlardı. Endişem bizden önce gelen PIA B-707uçağı giderken bizi kapılarımızı ve biraz sonra uçak başına serilecek yolcu bagajını olumsuz etkilemesi. İçimden Yunanlıların plansız ve düşüncesiz parklamalarına veriştirerek PIA 707 sine doğru yöneldim.

Tostoparlak ve yusyuvarlak! Abartısız boyu 1.60-1.65 iken eni de ayni ölçülerde olan tonton bir Pakistanlı ön kargo kapısıyla tabir yerindeyse boğuşuyor, boyu kapı koluna yetişmiyordu bile. Yanına gidince harcadığı efordan kan ter içerisinde olan dostumuz kendi problemini bırakıp beni dinledi. Uçağın flight engineer’i olduğunu ve endişe etmememi dikkatli çıkacaklarını söyleyerek, ön kargo kapısının açılmadığını ve yolcu bagajının boşaltılamadığından yakındı. Muhtemelen içeriden koruyucu file bağlanmadığı için kapı üzerine yük kaymıştı. Flight engineer olduğu içinde uçağın yapısını grand engineer kadar bilmiyordu.

O dönemde; İsrail’de tarlada yatıyorken alıp adam ettiğimiz eski Pan American World Airways B-707leri bizde uçtuğu için bu uçağa aşinaydım. Bunların ön dikmenin arkasında, uçağın altında kapısı bulunan E&E (elektronik ve elektrik) kompartmanından, ön kargo kompartmanına 30-40 adet çabuk sökülebilir vidalarla (Quick Release Fasteners) donatılmış, muhtemelen 50x50 boyutunda bir kapaktan geçmek mümkündür. Ancak tabii tonton dostumun geçmesi söz konusu bile olamazdı.

E&E kompartmanı kapısını açarak boşluğa kafamı sokup kapağı söktüm, sevinçle ön kargo kompartmanı önünün boş olduğunu gördüm. Balans planı nedeni yükleme yapılmamıştı anlaşılan. Bütün bagajlar Kargo kapısı solu ile yanına yüklenmişti ve ağ gerilmemişti.

Gençliğimin ve zayıflığımın avantajı ile burun lastiği üzerine basarak ön kargo kompartmanına girdim ve açılmasını engelleyen birkaç bagajı yana çekerek kapıyı içerden açıp tontonun gülümseyen ve minnetle bakan gözleriyle karşılaştım. Hayatını kurtarmıştım.

Bizim yükleme yapılırken PIA’nın kömürlüsü yanımızdan zarif bir gelin edasıyla sakin sakin dönerek ve süzülerek geçti. Kokpit camlarından 3 kafa gülerek bize el sallıyordu.